Obserwuj Księżyc tak, jak wygląda nad Twoim horyzontem. Wybierz miejsce i czas, aby zobaczyć fazę, pozycję, wschód i zachód.
📍Budapest
|
Widok nieba – Aktualna faza Księżyca
Zobacz, jak Księżyc wygląda z twojej lokalizacji przy realistycznym horyzoncie. Widok nieba odwzorowuje to, co zobaczysz wychodząc na zewnątrz — położenie i faza Księżyca zależą od wybranego miejsca, daty i godziny.
Jak obliczamy
Obliczamy fazę Księżyca i oświetlenie standardowymi algorytmami astronomicznymi. Czas wschodu i zachodu Księżyca zależy od twojej szerokości i długości geograficznej. Tekstura Księżyca z NASA Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO/LROC) — domena publiczna.
Wschód i zachód
Wschód Księżyca: gdy przekracza horyzont (pojawia się). Zachód: gdy schodzi poniżej (znika). Te czasy zależą od lokalizacji — na wysokich szerokościach Księżyc może być widoczny przez dni. Oświetlenie to procent tarczy Księżyca oświetlonej przez Słońce (0% = nów, 100% = pełnia).
O tym widoku
Widok nieba pokazuje Księżyc dokładnie tak, jak widać go z wybranej lokalizacji. Użyj mapy, by wybrać miejsce, potem ustaw datę i czas. Idealny do planowania obserwacji lub zrozumienia lokalnej widoczności.
FAQ
Faza Księżyca to oświetlona przez Słońce część Księżyca, którą widzimy. Przy orbicie wokół Ziemi zmienia się: nów, sierp, kwadra, pełnia.
Wschód: Księżyc przekracza horyzont (pojawia się). Zachód: schodzi poniżej (znika). Godziny zależą od miejsca i daty.
Oświetlenie to procent widocznej tarczy Księżyca oświetlonej przez Słońce. 0% = nów, 100% = pełnia.
Pełnia: widzimy całą oświetloną stronę. Nów: oświetlona strona jest odwrócona, prawie nic nie widać.
Twoje miejsce określa godziny wschodu i zachodu Księżyca. Faza i oświetlenie są takie same wszędzie w danym momencie.
Widok nieba pokazuje Księżyc tak jak widać go z Twojej pozycji (realistyczny horyzont). Widok 3D ukazuje relację Księżyc–Ziemia–Słońce kształtującą fazy — okrążaj Księżyc i oglądaj go z dowolnego kąta.
Superksiężyc to pełnia lub nów występujące w pobliżu perygeum, gdy Księżyc jest najbliżej Ziemi na swojej eliptycznej orbicie. Wygląda nieco większy i jaśniejszy od przeciętnej pełni, choć różnica jest niewielka dla nieuzbrojonego oka.
Księżyc jest związany pływowo: obraca się wokół osi w tym samym czasie, w którym obiega Ziemię (~27,3 dnia). Dzięki temu ta sama półkula jest stale zwrócona ku nam. Libracja pozwala jednak z czasem zajrzeć nieco za krawędzie.
Gdy Księżyc jest nisko, jego światło przechodzi przez większą część atmosfery Ziemi. Krótsze, niebieskie długości fal rozpraszają się, więc pozostałe światło wydaje się żółte, pomarańczowe lub czerwone — to ten sam efekt, który barwi zachody Słońca.
Zaćmienie Księżyca zachodzi podczas pełni, gdy Ziemia przechodzi między Słońcem a Księżycem, a Księżyc wchodzi w cień Ziemi. Może pociemnieć i przybrać miedzianoczerwony kolor. Zaćmienia nie występują co miesiąc, ponieważ orbita Księżyca jest nachylona względem orbity Ziemi wokół Słońca.
W najczęstszym współczesnym użyciu błękitny Księżyc to druga pełnia w jednym miesiącu kalendarzowym. Starsza definicja określa tak trzecią pełnię astronomicznej pory roku, w której są cztery pełnie. Księżyc w rzeczywistości nie staje się niebieski.
Miesiąc synodyczny — od nowiu do nowiu — trwa średnio około 29,53 dnia. Jest dłuższy od miesiąca gwiazdowego (~27,3 dnia), ponieważ Ziemia także porusza się wokół Słońca, więc Księżyc potrzebuje dodatkowego czasu, by osiągnąć to samo ustawienie Słońce–Księżyc.
