Fazy Księżyca
Poznaj osiem głównych faz Księżyca: jak wyglądają, kiedy występują i jak wiążą się z geometrią Księżyc–Ziemia–Słońce.
Nów
Nów występuje, gdy Księżyc znajduje się mniej więcej między Ziemią a Słońcem. Oświetlona półkula jest odwrócona od nas, więc tarcza Księżyca wydaje się ciemna — oświetlenie jest bliskie 0%.
Księżyc przybywający (sierp)
Przybywający sierp to cienki, rosnący łuk światła pojawiający się po nowiu. Oświetlenie wzrasta od kilku procent w kierunku pierwszej kwadry.
Pierwsza kwadra
Podczas pierwszej kwadry Księżyc przebył około jedną czwartą orbity od nowiu. Widzimy oświetloną mniej więcej połowę tarczy — prawą połowę na półkuli północnej.
Księżyc przybywający (garbaty)
Przybywający Księżyc garbaty jest oświetlony w ponad połowie i nadal rośnie ku pełni. Oświetlenie zwykle wynosi od około 50% do niemal 100%.
Pełnia
Pełnia występuje, gdy Ziemia znajduje się mniej więcej między Słońcem a Księżycem. Cała półkula zwrócona ku Ziemi jest oświetlona — oświetlenie jest bliskie 100%.
Księżyc ubywający (garbaty)
Po pełni oświetlona część zaczyna się zmniejszać. Ubywający Księżyc garbaty wciąż jest w większości oświetlony, od niemal 100% w kierunku 50%.
Ostatnia kwadra
Ostatnia kwadra, nazywana też trzecią kwadrą, to faza półksiężyca po pełni. Widzimy oświetloną przeciwną połowę niż podczas pierwszej kwadry — lewą połowę na półkuli północnej.
Księżyc ubywający (sierp)
Ubywający sierp to coraz cieńszy łuk pozostający przed kolejnym nowiem. Oświetlenie spada od umiarkowanego sierpa w kierunku 0%.