Okrążaj Księżyc w 3D, aby zobaczyć, jak Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą każdą fazę. Przeciągnij, by obracać, przewiń, by przybliżać.
Widok 3D – Odkrywaj Księżyc
Poznaj relację Księżyc–Ziemia–Słońce — geometry niebieską kształtującą fazy. W 3D okrążasz Księżyc pod dowolnym kątem i widzisz, jak światło i cień tworzą sierp, kwadrę i pełnię. Przeciągnij, by obracać, przewiń, by zoomować.
Jak obliczamy
Obliczamy fazę Księżyca i oświetlenie standardowymi algorytmami astronomicznymi. Model 3D stosuje właściwe oświetlenie dla wybranej daty i godziny. Tekstury z NASA LRO/LROC i CGI Moon Kit — domena publiczna.
Faza i oświetlenie
Faza Księżyca opisuje, ile oświetlonej przez Słońce półkuli widzimy. Oświetlenie to oświetlona część widocznej tarczy (0% = nów, 100% = pełnia). Terminator — granica dnia i nocy na Księżycu — przesuwa się z fazą. W 3D możesz oglądać z dowolnej perspektywy.
O tym widoku
Widok 3D pokazuje ułożenie Księżyc–Ziemia–Słońce decydujące o fazie. Swobodnie okrążaj Księżyc, by badać powierzchnię, kratery i ruch terminatora (granica dzień–noc). Wyświetlana faza odpowiada wybranej dacie i godzinie.
FAQ
Faza Księżyca to oświetlona przez Słońce część Księżyca, którą widzimy. Przy orbicie wokół Ziemi zmienia się: nów, sierp, kwadra, pełnia.
Wschód: Księżyc przekracza horyzont (pojawia się). Zachód: schodzi poniżej (znika). Godziny zależą od miejsca i daty.
Oświetlenie to procent widocznej tarczy Księżyca oświetlonej przez Słońce. 0% = nów, 100% = pełnia.
Pełnia: widzimy całą oświetloną stronę. Nów: oświetlona strona jest odwrócona, prawie nic nie widać.
Twoje miejsce określa godziny wschodu i zachodu Księżyca. Faza i oświetlenie są takie same wszędzie w danym momencie.
Widok nieba pokazuje Księżyc tak jak widać go z Twojej pozycji (realistyczny horyzont). Widok 3D ukazuje relację Księżyc–Ziemia–Słońce kształtującą fazy — okrążaj Księżyc i oglądaj go z dowolnego kąta.
Superksiężyc to pełnia lub nów występujące w pobliżu perygeum, gdy Księżyc jest najbliżej Ziemi na swojej eliptycznej orbicie. Wygląda nieco większy i jaśniejszy od przeciętnej pełni, choć różnica jest niewielka dla nieuzbrojonego oka.
Księżyc jest związany pływowo: obraca się wokół osi w tym samym czasie, w którym obiega Ziemię (~27,3 dnia). Dzięki temu ta sama półkula jest stale zwrócona ku nam. Libracja pozwala jednak z czasem zajrzeć nieco za krawędzie.
Gdy Księżyc jest nisko, jego światło przechodzi przez większą część atmosfery Ziemi. Krótsze, niebieskie długości fal rozpraszają się, więc pozostałe światło wydaje się żółte, pomarańczowe lub czerwone — to ten sam efekt, który barwi zachody Słońca.
Zaćmienie Księżyca zachodzi podczas pełni, gdy Ziemia przechodzi między Słońcem a Księżycem, a Księżyc wchodzi w cień Ziemi. Może pociemnieć i przybrać miedzianoczerwony kolor. Zaćmienia nie występują co miesiąc, ponieważ orbita Księżyca jest nachylona względem orbity Ziemi wokół Słońca.
W najczęstszym współczesnym użyciu błękitny Księżyc to druga pełnia w jednym miesiącu kalendarzowym. Starsza definicja określa tak trzecią pełnię astronomicznej pory roku, w której są cztery pełnie. Księżyc w rzeczywistości nie staje się niebieski.
Miesiąc synodyczny — od nowiu do nowiu — trwa średnio około 29,53 dnia. Jest dłuższy od miesiąca gwiazdowego (~27,3 dnia), ponieważ Ziemia także porusza się wokół Słońca, więc Księżyc potrzebuje dodatkowego czasu, by osiągnąć to samo ustawienie Słońce–Księżyc.
